portretten
(2005)
Voor Judith Lansink geldt, dat in het genre van het portret alle uitdagingen samenkomen: de waarneming van het moment en de ideevorming over de geportretteerde moet vertaald worden in verf op doek. Bij elk portret is Judith op zoek naar de perfecte balans tussen de waarachtigheid van dit moment en de schoonheid die schuilt in elk individu.
